آقای مصطفوی ما که صدایمان به بزرگان نمی رسد اما می نویسیم: برای پست های دیگر هم بازیکن بگیر!

مرجع خبری پرسپولیس: استقلال  روزی در لیگ هفتم سیزدهم شد که ناصر حجازی بعد از جدایی کاظمی،  لباس شش را بر تن سان جان کرد و در خیالات خود از او ستاره ای ساخت بهتر از پاتریک ویرا! استقلال خیلی زود متوجه شد درد تیمش کجاست و سان جان آن مهره ای نیست که بتوان جنگ های میانه میدان را با او برد  از این رو بلافاصله بلیت برگشت او ok شد  اما میانه میدان استقلال تهی تر ازگذشته . استقلال سیزدهم شد اما هیچ کس از یاد نبرد درمسیر لیگ هفتم آنها چه کم داشتند و چه رنجی بابتش کشیدند. حالا حسین کاظمی  برگشته و استقلال برخلاف فصل گذشته منطقی تر خرید می کند.

شاید اگر سپهر آن گل فراموش نشدنی را نمی زد، پرسپولیس هم امروز با واقع بینی بیشتری در بازار نقل و انتقالات پی نیازش می گشت. به فصل گذشته و تیم قطبی نگاه می کنیم. حالا چه چیزی به یادمان می اید؟ چپ ضعیفی که پژمان سعی می کرد علی رغم عدم تخصص در آن پست بهترین بازی های ممکن را انجام دهد اما  در سیستم دفاع چهار نفره کناره ها مرد کناره می خواهد نه هافبک های تبعیدی به آن منطقه.

قطبی زمانی دو دستش رابه علامت تسلیم بالا برد و متوجه شد بی جهت روبرت ساهای چک را رد کرده که دیگر کار از کار گذشته بود.  آنها مجبور شدند محمد نصرتی را به آن منطقه بیاوررند تا پژمان ثابت کند در میانه میدان از همه هافبک های پرسپولیس هافبک تر است.

اگر قطبی می ماند و نمی رفت به طور قطع اولین خرید لیگ هشتم را به آن پست اختصاص می داد اما او نبود و پرسپولیس هر چیزی می خرد جز یک چپ واقعی. بهترین گزینه برای مذاکره از همدان آمد اما مشخص نیست چرا آنها سعی دارند مجددا از وجود پژمان  و یا محمد منصوری در آنجا استفاده کنند البته یک احتمال دیگر هم وجود دارد؛  شیری را از قلب دفاع به چپ بیاورند تا به زعم خویش  آن منطقه بیمه شود. حالا باید دید مربی نیامده پرسپولیس تن به چنین ریسکی می دهد و این مدافع جوان خود را به یک پست غیر تخصصی می برد یا نه.  کافی است تا پایان روز نقل و انتقالات مدیر عامل نگاهش را از خرید یک چپ پا بردارد تا قطبی محکوم به انجام  ان دو حرکت شود.

وقتی از چپ نامطئن گذر می کنیم فقط یک پست دیگر می ماند که پرسپولیس در آنجا هم فقیر تر از هر تیم دیگری به نظر می رسد.  با وجود الونگ آنها می توانند ادعا کنند یکی از بهترین هافبک دفاعی های لیگ را مال خود کرده اند اما اگر مصدومیت این آفریقائی بیشتر از آنی به طول انجامد که گفته تکلیف چیست؟  اصلا اگر الونگ نباشد چه کسی قرار است توپ های سر گردان میانه میدان را جارو کند؟ کریم باقری در این سن و سال، آن هم در طول برگزاری سه جام؟ عباس آقایی که فعلا به دنبال تیم در امارات است؟ آشوبی لباس نارنجی مس را پوشیده و مامانی آنقدر در حاشیه چرخید که  نیست و نابود شد و شماره چهارش را به علیرضا محمد داده اند... چه کسی مرد میانه میدان پرسپولیس در مقابل حریفان قدر آسیایی خواهد بود؟

در سبد خرید های مدیرعامل هیچ اثری از هافبک دفاعی نیست و گویی قرار است  یک  سیم خاردار تقلبی را در روزهای آخر به خورد پرسپولیس بدهند تا آن وقت حکایت استقلال لیگ هفتم برای پرسپولیس تکرار شود! آیا داریوش خان که  همه هم و غم خود را متوجه آوردن زاکه رونی و سانتینی و قطبی کرده بود پیش خود نیندیشیده  که آن مردان بزرگ در صورت پیوستن به پرسپولیس قرار بود  با کدام مهره دست به بزرگی مجدد بزنند؟ شاید با این روند احتیاج باشد که او عوض سر مربی  به فکر یک جادو گر واقعی  می بود که از هیچ برای او همه چیز بیاورد.

پرسپولیس در این دو پست حساس نه تنها بازیکن ضعیف بلکه اصلا بازیکن ندارد و واجب تر از فکر کردن به آن اسم های گول زنک، پیاده روی در جاده واقعیت و استخدام چنین مهره هایی است، آن هم نه فردا که همین امروز

*مهدی طاهر خانی