پخش فایلی که هیچ کس صحت یا عدم صحتش را تایید یا تکذیب نمی‌کند به جدیدترین معضل برای باشگاه تبدیل شده است.

شجاع خلیل زاده ناراحت شده و سرمربی تیم حیرت زده شده که چطور وقتی این همه از پشت خنجر میخورد باید کار کند.

بازیکنانی که ۹۰ دقیقه جانشان را کف دستشان گذاشتند و چهار زانو از زمین بیرون آمدند و زیر سرم رفتند وقتی صدای شما را می‌شنوند که چند بازی بردند ولی بادشان خالی می‌شود با چه انگیزه ای با شما همکاری کنند؟!

کسی که ادعا میکند ۲۰۰ هزار دلار از جیب به بشار می‌دهد(۶ میلیارد تومان) در برابر افزایش دو سه میلیاردی قرارداداد بازیکنان بدون استفاده از جیب خودش مقاومت میکند؟! ۲۰۰-۳۰۰ میلیون پول ترابی را نمی‌دهد تا نتواند فسخ کند و ۱۲ میلیارد خسارت به باشگاه بزند؟!

مهمترین جمله‌ای که از زبان تمام کسانی که با باشگاه در این مدت ارتباط دارند شنیده‌ایم دروغگویی و عدم صداقت و پس از آن بی احترامی بوده است. از برانکو تا یحیی گل محمدی و سیدجلال حسینی و محمد انصاری و محسن ربیع خواه تا خارجی ها و رادوشوویچ.

همه قراردادها را میتوانستی قبل از سفر به قطر به راحتی اصلاح کنی انداختی به بعد از مسابقات و این هم نتیجه اش. به جای اینکه با دلار ۱۵ هزار تومانی بدهی برانکو را بدهی ۷ ماه مصاحبه کردی و آخر بعد از بسته شدن پنجره با دلار ۳۳ هزار تومانی بدهی را دادید. دستتان هم درد نکند.

یک روز مصاحبه با ورزش و مردم و اعتراف به ندادن عمدی پول برانکو و سند دادن به النصر برای شکایت به فیفا. یک روز صحبت علیه میزبانی قطر و پس گرفتن صحبتها. یک روز دادن لقب آل کثیف به عربستان و عصبانی تر کردن آنها. یک روز گفتن نعره‌کش به هوادار معترض. یک روز صحبت علیه کادرفنی، یک روز صحبت علیه بازیکن. یک روز خوش بعد از صعود به فینال ندیده ایم.

کمی مدیریت و درایت بد نیست. مدیر باید پدر معنوی بازیکنان باشد نه حریفشان. زحمت کشیدی دستت درد نکند. خسته نباشی. ولی مدیریت ورزشی ظرافت‌هایی دارد که از آن برخوردار نیستی. همه و همه از شما ناراضی هستند. نمی شود که همه اشتباه کنند. شاید رفتن شما به باشگاه بیشتر خدمت کند!