
آشنایی با نخستین حریف آسیایی سرخپوشان/ تیمی با افتخارات خاک گرفته
مرجع خبری پرسپولیس : همین ورزشگاه حالا سالهاست که خانه الهلال به شمار میرود و بزرگترین ورزشگاه مسقف جهان هم هست.
امید به ستارههای خارجی
ستارههای پیش از این تیم ملی عربستان، همگی همخانه الهلال بودهاند و سرشناسترین آنها سامی جابر و محمد الدعایه که این دومی، دروازهبان برتر قرن در قاره کهن هم هست.
این دو بعد از بازنشستگی هم همچنان در چارت مدیریتی باشگاه الهلال جایی برای خود دارند. از دیگر ستارههای الهلال در سالهای پیش میتوان از محمد شلهوب، یوسف الثنایان، نواف التمیات و یاسر القحطانی نام برد. از این جمع و در قهرمانی عربستان در جام ملتهای سال ۲۰۰۰، نواف التمیات بهترین بازیکن آسیا شناخته شد و یوسف الثنایان هم سالها بازوبند کاپیتانی تیم ملی عربستان را بر بازو داشت. یاسر القحطانی هم که از سوی هوادارانش رابین هود خوانده میشد با پایان فصل پیش کفشهایش را آویخت و نام محمد شلهوب را اگرچه هنوز در لیست بازیکنان الهلال میبینیم اما او اگرچه کاپیتان دوم الهلال هم هست اما با سن و سال امروزش دیگر نقشی از یک ستاره ندارد. ستارههای امروز الهلال در واقع خارجیهای این تیم هستند. بازیکنانی همچون کریستین ویلهلمسون سوئدی، یوسف العربی مراکشی و یوبیونگ سو که از کره جنوبی خودش را رسانده به الهلال در لیگ برتر عربستان. آنها امروز تنها امیدهای تیم پرطرفدار ریاضاند و جز آنها هیچ نامی در این الهلال را نمیشود «ستاره» نامید.
«پرطرفدارها»؛ این شاید آشناترین لقبی است که میشود الهلال را به آن خواند. درست مثل خود پرسپولیس که طولانیترین صف از فوتبالدوستان ایرانی را پشت سر خود دارد. در عربستان اما پایتختنشینهای الهلال را «رییس» میخوانند و آنها، چیزی نمانده که تعداد جامهایشان از ۵۵ سالی که در فوتبال سر کردهاند هم بگذرد. ۵۳ قهرمانی رسمی از سال ۱۹۵۷ تا امروز، بزرگترین افتخاری است که به نام الهلال ثبت شده و در کنار آن ۶ قهرمانی غیررسمی در آسیا قرار گرفته و ۷ قهرمانی در تورنمنتهایی که تنها کشورهای عربی را در خود دارد. جالب اینکه از جمع عربستانیهای پایتختنشین – الشباب، الهلال، النصر و الریاض – الهلال کمسنوسالترین باشگاه است اما صاحب بیشترین افتخار و زرینترین آنها، معرفی الهلال به عنوان برترین باشگاه قرن آسیاست از سوی فدراسیون بینالمللی تاریخ و آمار فوتبال. پرسپولیس اما در همین ردهبندی با ۳۸ امتیاز اختلاف، سه پله پایینتر از حریف امروزش ایستاد.
هم پرطرفدارترین، هم پرافتخارترین
نهتنها پرطرفدارترین، که الهلال در میان همه فوتبالیهای عربستان پرافتخارترین هم هست. با ۱۳ قهرمانی در لیگ برتر که در این دو فصل اخیر به تکرار اتفاق افتاده و البته ۱۰ بار نایبقهرمانی در همین رقابتها. بیشترین جامها از تورنمنت ولیعهد عربستان را هم الهلال به خانه برده؛ درست یازده بار و یک بار هم دومی این رقابتها را تجربه کرده. ۶ قهرمانی و ۶ نایبقهرمانی هم سهم الهلال از همه دورههای جام پادشاهی عربستان بوده و «رییس»ها سیزده قهرمانی را هم در دیگر تورنمنتهای داخلی عربستان و به صورت غیررسمی تجربه کردهاند. جالب اینکه بزرگترین رقیب الهلال در عربستان یعنی الاتحاد، قهرمانیهایش در لیگ هنوز دو رقمی نشده است! در آسیا هم الهلال اگرچه سالهاست دستش به جام نرسیده اما دو تجربه قهرمانی از جام باشگاهها دارد و به همین میزان نایبقهرمانی. جام در جام آسیا هم تا حالا دو بار الهلال را فرستاده روی سکوی اول و در سوپر جام قاره، آبیهای ریاض دو بار صاحب طلا شدهاند و یک بار با نایب قهرمانی نقره گرفتهاند. دیگر قهرمانیهای خارجی را هم الهلال از رقابت با همتاهایش در همسایگی عربستان به دست آورده که تعداد این جامها ۸ تاست؛ و در کنارش ۷ بار نایبقهرمانی.
ورزشگاهی که دیگر جهنم نیست
ورزشگاه ملک فهد در ریاض همانی است که پیشترها نقشی از جهنم بود برای حریفان خارجی الهلال. ورزشگاهی بینالمللی و چندمنظوره که بیش از همه میزبان رقابتهای فوتبال و دوومیدانی بوده و در سال ۸۷ میلادی بنا شده؛ درست ۳۰ سال بعد از تولد باشگاه الهلال. همین ورزشگاه حالا سالهاست که خانه الهلال به شمار میرود و بزرگترین ورزشگاه مسقف جهان هم هست. ورزشگاهی با بیش از ۷۰ هزار صندلی و آن چتر بزرگ بر سقفش که شعاعی ۲۴۷ متری دارد و حاصل قرارگیری ۲۴ ستون در محیط دایرهشکل اطراف ورزشگاه است و البته مانعی برای تابش آفتاب بر صندلیها و محیط اطراف زمین. میزبانی فینال جام جهانی ۱۹۸۹ جوانان را هم همین ورزشگاه ملک فهد به عهده داشت و نخستین گل رسمی هم با ضربه ماجد عبدا… به تور دروازهاش نشست.
الهلال در سیطره اروپاییها
در تمام این ۵۵ سال، الهلال بیش از یک مربی عربستانی نداشته و آن هم خلیل الزیانی بوده که در سال ۱۹۹۹ جایگزین رینر هلمن آلمانی شده و در همان سال هم جایش را داده به لوری ساندری از برزیل. بیشترین سهم از سرمربیگری الهلال به نام برزیلیهاست و معروفترینشان ماریو زاگالو که تنها در فصل ۷۹-۱۹۷۸ سرمربی این تیم بود. توماس دال هم فصل پیش مربیگری در الهلال را تجربه کرد و از ابتدای این فصل، ایوان هاسک بر نیمکت مربیگری تیم پرطرفدار عربستانی نشسته. این مربی ۴۸ ساله اهل چک در واقع چهل و نهمین نفری است که در این تاریخ ۵۵ ساله سرمربیگری الهلال را پذیرفته و دستیارانش هم همه اروپاییاند. هیک بونان آلمانی و دستیار اول هاسک است و دس مک آلینان از ایرلند، مربی دروازهبانهای این تیم. مدیران الهلال حتی کادر پزشکی تیمشان را هم با پزشک و فیزیوتراپیستهای آلمانی و پرتغالی بستهاند تا چیزی کم نگذاشته باشند.