برزخی به نام پرسپولیس
مرجع خبری پرسپولیس : نه حکم دادند، نه مجوز تصمیمگیری ! برزخی به نام پرسپولیس
برخلاف آن یکی دو روزی که هنوز حکم برکناری عباس انصاریفرد صادر نشده، حبیب کاشانی با حکم رسمی «عضو هیات مدیره» نقش مدیرعامل را ایفا میکرد، حالا هیچ کس نیست که برای پرسپولیس تصمیم بگیرد. یک هفته پیش و ساعاتی قبل از آنکه عباس انصاریفرد حکم شفاهی برکناریاش را دریافت کند، حبیب کاشانی مدیرعامل شده بود اما جلسهای تشکیل نشد و حکم او نیز تنها از طریق پیک، در اختیار تک تک اعضای هیات مدیره قرار گرفت تا با امضای آنها رسمیت پیدا کند اما درست یک روز بعد از همه آن اتفاقات همه چیز به حالت تعلیق درآمد. کاشانی دیگر مدیرعامل نبود و انصاریفرد هم اختیاری نداشت که تصمیمی بگیرد اما جالب است که در خفا، هر یک از راهی متفاوت، بهدنبال بستن تیم رفتند و مربیان و بازیکنان مورد نظرشان را برگزیدند. بعد از آن هم خبری از تشکیل جلسه هیات مدیره نشد اما خبر رسید که عباس انصاریفرد در سمت مدیرعاملی ابقا شده است، حال آنکه او برای جذب مربی و بازیکنان جدید هنوز ممنوعیتهایی دارد و عملا نمیتواند کاری از پیش ببرد. کسی هم نیست که برای پایان دادن به روزهای برزخی پرسپولیس، تصمیمی تازه بگیرد. اما این نابسامانیها فقط مال مدیریت نیست. در فاصله ۴۷ روز مانده تا شروع فصل جدید، پرسپولیس نه سرمربی دارد و نه بازیکن. حتی همین انصاریفرد که میگوید «من ابقا شدهام» خودش خبر ندارد که سرمربی جدید خارجی است یا ایرانی یا حتی روی چه گزینههایی میتواند حساب کند. وضع بازیکنان هم بهتر از این نیست. ستارههای سرخ با قراردادهایی که خیلی وقت است تمام شده به فکر پیشنهادات تازه رسیدهاند و بلاتکلیف. بازیکنانی هم که بعد از توافق با انصاریفرد قرارداد داخلی بستهاند اصلا نمیدانند که سرمربی آینده آنها را میخواهد یا نه. در این میان کم نیستند بازیکنانی که با کاشانی و استیلی یا هدایتی به توافق رسیده بودند و حالا نمیدانند تکلیفشان چیست. با این وضع، طبیعی است که مسوولان باشگاه
و محمود خوردبین هم ندانند که دور جدید تمرینات از کی استارت خواهد خورد و چه کسی تمرینات را زیر نظر خواهد گرفت. بدتر از همه رفتار آماتورگونه مدیران پرسپولیس است؛ انصاریفرد و اعضای هیات مدیره مدتی است خود را پشت سکوتی تلخ پنهان کردهاند و به جای تغییر وضعیت یا حتی قانع کردن هواداران، گاه از طریق واسطههایشان وعده میدهند که «خبرهای خوبی در راه است» و «تا فلان روز تکلیف پرسپولیس روشن میشود» … اما آیا شنیدن وعدههای اینچنینی که اساس درستی ندارد، راهگشای پرسپولیس برای فرار از این برزخ خودساخته خواهد بود؟