شاید هیچ کس فکرش را نمی کرد برتری پرسپولیس در یک بازی با سه گل همزمان با بسته نگه داشتن دروازه هم با واکنش های منفی و حواشی روبرو شود.

اما تیتری عجیب در روزنامه باعث شد پرسپولیسی ها به آن واکنش نشان دهند. تیتری که نشان می دهد پرسپولیس چقدر حتی در بین حامیانش تنهاست.

برد ۱۰ نفره، کنایه ای است به حضور آرمان رمضانی در ترکیب پرسپولیس واینکه بود و نبودش در ترکیب تیم و برد تاثیری نداشته است. تیتری که شاید از سوی رسانه های بی طرف و حتی تیمهای رقیب قابل تحمل باشد اما اگر درست هم باشد نباید از سوی حامیان تیم منتشر شود، همان طور که آن ضرب المثل معروف می گوید: جز راست نباید گفت، هر راست نشاید گفت.

اما عجیب‌تر از تیتر سمت چپ تحلیل سمت راست با تیتر سیاه رنگ است: مهره های تدافعی به جای مهاجمان شهرخودرو را گلباران کردند!

بگذریم از اینکه نوراللهی اصولا هافبک میانی است و چندین و چند بار سابقه گلزنی در پرسپولیس و تیم ملی داشته باز هم چنین تحلیلی در صفحه اول کاملا عجیب است. مگر گل زدن مدافع در تیم چه اشکالی دارد؟ مگر بازیهایی که راموس و پیکه برای رئال و بارسا گل می زنند سه امتیازش به حساب تیم واریز نمی شود؟ مگر پرسپولیس با گل شجاع خلیل زاده در لیگ قهرمانان حریفش را شکست نمی داد؟

اصلا فرض بگیریم این تحلیل فنی و نقادانه جهت اصلاح وضع تیم است، مگر بازی با گل مدافع تیم مساوی شده یا به شکست منجر شده است؟ چرا پس از برد با این قاطعیت؟ شاید در همین بازی بعدی نه مدافعان گل بزنند نه مهاجمان، آن وقت خیلی حرف ها می شود زد، ولی الان که تیم به خوبی برنده شده چرا در صفحه به این بزرگی حتی یک عبارت انگیزشی و قدرشناسانه برای تشکر از هیچ کدام از اعضای تیم دیده نمی شود؟

رسانه هواداری جای فعالیت بی‌طرفانه نیست، بی‌طرف بودن در رسانه هواداری همان خیانت است. کافی است یک نگاه گذرا به جلدهای آ.اس و مارکا و موندو چاپ اسپانیا بیندازید، کسی آنجا نمی‌گوید باید چیزی بگویم که همه خوششان بیاید، حتی هواداران تیم رقیب! روشنفکر بودن در هواداری یعنی هم برای گل زده تیمت خوشحالی کنی هم گل به خودی!

بازیکنان پرسپولیس هم که انتظار چنین حمله عجیبی را نداشتند با انتشار استوری هایی از همبازی خود حمایت کردند: