دقیقا ۱۴ سال قبل در چنین روزی پرسپولیس به لطف هت‌تریک فراموش‌نشدنی ایمون زاید توانست دربی باخته را از استقلال ببرد.

۱۳ بهمن ۱۳۹۰ فقط یک تاریخ در تقویم نیست؛ شبی است که در حافظه جمعی فوتبال ایران حک شد. شبی بسیار سرد در ورزشگاه آزادی اما پر از آتش، جنون و معجزه. جایی که پرسپولیس، در یکی از ماندگارترین دربی‌های تاریخ، استقلال را ۳ بر ۲ شکست داد و اسطوره‌ای به نام ایمون زاید متولد شد.

آن شب همه چیز علیه پرسپولیس بود. سکوها یخ‌زده، زمین سرد، نتیجه ناامیدکننده. در دربی ۷۴، استقلال با گل‌های میلاد میداودی و فریدون زندی ۲ بر صفر پیش افتاده بود و بسیاری پایان بازی را از پیش نوشته بودند. حتی قطع چند دقیقه‌ای برق ورزشگاه بین دو نیمه، انگار نمادی بود از خاموش شدن امید سرخ‌ها.

اما فوتبال همیشه جای معجزه است؛ به‌خصوص در دربی.

مصطفی دنیزلی، سرمربی وقت پرسپولیس، در تصمیمی که بعدها تاریخی شد، ایمون زاید را به زمین فرستاد؛ بازیکنی که تا پیش از آن شب، نامش برای بسیاری ناآشنا بود. تنها چند دقیقه کافی بود تا ورق برگردد. زاید، بی‌رحمانه، بی‌وقفه و با عطش، سه بار دروازه استقلال را فرو ریخت.

اوج درام جایی رقم خورد که پرسپولیس با اخراج مهرداد اولادی ۱۰ نفره شد؛ اما حتی این هم مانع معجزه نشد. سرخ‌ها با قلب‌شان بازی کردند، نه با تعداد نفرات. استقلال فرو ریخت و آزادی منفجر شد.

گروهی از هواداران پرسپولیس هم از حوالی دقیقه 80 ورزشگاه را ترک کردند چون تصور خود به این ایده تلخ رسیده بودند که پس از اخراج اولادی شکست قطعی در راه است و نمی‌خواستند شکست سنگین سرخ‌پوشان را در ورزشگاه نظاره کنند ولی دقایقی پس از خروج این هواداران، اتفاقات دیگری رقم خورد.

ایمون زاید، مهاجم اهل لیبی پرسپولیس طی ۱۰ دقیقه موفق به زدن سه گل شد تا پرسپولیس به لطف هت‌تریک فراموش‌نشدنی او، دربی دو بر صفر باخته را با پیروزی رویایی ۳ بر ۲ عوض کند!

آن شب، ایمون زاید فقط یک هت‌تریک نکرد؛ او وارد تاریخ شد. بازیکنی که قبل از دربی کسی نمی‌شناختش، بعد از آن تبدیل به یکی از نمادهای ابدی شهرآورد تهران شد. نامی که با دربی گره خورد و هنوز هم با شنیدنش، قلب هواداران پرسپولیس تندتر می‌زند.

۱۳ بهمن ۱۳۹۰، شبی بود که پرسپولیس تسلیم نشدن را معنا کرد. شبی که ثابت کرد دربی فقط ۹۰ دقیقه فوتبال نیست؛ قصه‌ای است از ایمان، جنون و لحظه‌هایی که هرگز تکرار نمی‌شوند.