تفکر خطرناکی که به افکار عمومی منتقل میشود
شنبه ۲۶ بهمن(۱۵:۱۰)
مرجع خبری پرسپولیس : تفکر خطرناکی که به افکار عمومی منتقل میشود
تماشاگر فوتبال اگر احساسی است و اگر تصور میکند که تیمش به آن نتیجهای که تصور میکرده و پیشبینی داشته نرسیده و وارد بحثهای حاشیهای و بیاصل و اساس میشود خیلی بیراهه نرفته است اما از برخی مسؤولین و مربیان و بازیکنان تیمهای استقلال و پرسپولیس انتظار نمیرود که با سکوت یا تأیید خود بر چنین تصورات باطلی مهر تأیید بزنند.
اگرکادر فنی و بازیکنان استقلال مدعی هستند که باید برابر پرسپولیس در دربی ۶۶ پیروز میشدند و با اختلاف چند گل
پرسپولیس را شکست میدادند باید به نحوه بازی تیم خود در بازی روز جمعه برابر رقیب دیرینه نگاهی دوباره و صدباره بیندازند تا ببینند چگونه میخواستند پرسپولیس را با گلهای زیاد ببرند.
ابتدا به حرفهای بعد از بازی استقلال و پرسپولیس که از زبان تعدادی از بازیکنان استقلال گفته شد، توجه کنید: ما فکر میکردیم پرسپولیس ۲-۴-۴ به میدان بیاید اما وقتی وارد میدان شدیم عملاً شیوه دیگری از حریف دیدیم. ما ۴۵ دقیقه نیمه اول را کاملاً سر درگم بودیم چرا که بعد متوجه شدیم که پرسپولیس ۳-۴-۳ آرایش پیدا کرده و آقای قلعهنویی هم در بین دو نیمه از این موضوع خیلی ناراحت بودند (حسین کاظمی در برنامه جمعه شب ورزش از نگاه دو).
وقتی تیمی مثل استقلال که به واقع قبل از بازی برتریهای محسوسی هم بر پرسپولیس داشت، ۴۵ دقیقه یک بازی حساس را به دلیل تغییر سیستم بازی و آرایش حریف از دست میدهد چگونه میتواند ادعا کند که میتوانسته پرسپولیس را با اختلاف گلهای زیاد شکست بدهد؟
در نیمه دوم اگر صحنههای گل دو تیم را در نظر بگیریم خواهیم دید که برخلاف ادعای کادر فنی و بازیکنان استقلال، موقعیت گل دو تیم برابر بوده اما متاسفانه امیر قلعه نویی دو موقعیت استقلال را صد در صد میداند
و اصلاً اشارهای به موقعیتهای پرسپولیس ندارد. موقعیتهایی که توسط نیکبخت واحدی و هادی نوروزی از دست رفت، در حالی که هر کدام از آنها میتوانست یک گل برای پرسپولیس باشد.
امیرقلعه نویی از کدام برتری صحبت میکند در حالی که آمار و ارقام و تعداد موقعیت های دو تیم تقریبا برابر بوده و حتی درصد مالکیت توپ در نیمه دوم بهمراتب بیشتر از استقلال بوده است. از طرفی استقلال به لحاظ مهرهها و بازیکنان درون زمین و روی نیمکت اوضاع و احوال بهتری داشت و در روی نیمکت بازیکنان بزرگی را دراختیار داشت تا هر زمان که اراده کند دست به تعویض آنها بزند. به تعویضهای دو تیم نگاه کنید. پرسپولیس کریم باقری و رحمان رضایی را از بازی بیرون میکشد و به دلیل اینکه نیمکتاش خالی است از هادی نوروزی و علیعسگر برای فشار آوردن بر استقلال استفاده میکند اما استقلال فرهاد مجیدی، یدالله اکبری و علی علیزاده را جانشین مهرههای اصلی خود میکند.
با این وجود القای این نکته به افکار عمومی که استقلال نتیجه را بر اثر یک سری اتفاقات ماورا الطبیعه از دست داد و پیروزی را با مساوی عوض کرد، نوعی سفسطه و گول زدن افکار عمومی است. باید بپذیریم که اگر سیاوش اکبرپور در یک صحنه بعد از گل استقلال میتوانست گل دوم تیمش را بزند و یا پرسپولیس با کیلوهای اضافی نیکبخت واحدی مواجه نبود و از آن دو سه موقعیت خود بهرهبرداری لازم را میبرد اکنون نتیجه بازی این نبود و چه بسا منجر به شکست استقلال میشد. با این توضیح جامعه فوتبال ما شانس و اقبال بالایی داشت که استقلال در این بازی شکست نخورد و گرنه اتفاقات بدی در انتظار فوتبال و هواداران فوتبال بود. زمانی که قبل از مسابقه استقلال و پرسپولیس، سرمربی استقلال در مصاحبهای عنوان میکند که امیدوار است نتیجه مسابقه را به گونهای دیگر تعیین نکنند، طبیعی است که تماشاگر استقلال بعد از بازی و زمانی که میبینند آن همه ادعا فقط ادعا بوده و تیمش در ثانیههای پایانی مسابقه، پیروزی را با مساوی عوض میکند ، حق دارد پرخاش کند و سؤال کند که آن همه قولها و وعده و وعیدهایی که داده شد به کجا رفت و به صورت ناخودآگاه وارد این موضوع میشود که درست میگویند و حتماً یک مسائلی پشت پرده هست که نمیخواهند بازی استقلال و پرسپولیس برنده داشته باشد!
متاسفانه این ذهنیت در حال حاضر در بین افکار عمومی نقش بسته که عدهای و گروهی خارج از جریان فوتبال به گونهای برنامهریزی میکنند که بازی استقلال و پرسپولیس برنده نداشته باشد. در حالی که القاء این قضیه خطر آفرین است همانگونه که برخی از تماشاگران فوتبال روز گذشته و بعد از بازی شعار میدادند که “فوتبال سیاسی نمیخواهیم“
دوستان و مربیان و بازیکنان هر دو تیم استقلال و پرسپولیس بد نیست با واقعیات کنار بیایند و بپذیرند که نتیجه فوتبال را آنها تعیین میکنند و نه افرادی خارج از مستطیل سبز ، با این وجود اختلاف سطح فوتبال دو تیم در تمامی زمینهها از بازیکن و امکانات گرفته تا هواداران و رسانههایی که از آنها حمایت میکند، آنقدر نزدیک به هم هست که سادهترین نتیجهای که متصور است بر بازیهای دو تیم همین نتیجه مساوی است و به همین دلیل از66 دیدار نتیجه ۳۱ بازی مساوی بوده است و تا زمانی که این نوع تفکر مرگ و زندگی بر نتیجه بازی فوق حاکم باشد نباید انتظار دیگری غیر از پیروزی و شکستهای احتمالی و اتفاقی داشت. پس لطفا فرافکنی نکنید.