محمدحسین کنعانی‌زادگان درباره شادی گل مخصوص خود و درگیری کلامی با شجاع خلیل‌زاده در بازی پرسپولیس و تراکتور گفت و گو کرد.

محمدحسین کنعانی‌زادگان، مدافع پرسپولیس، با لحنی انتقادی به ماجراهای بازی با تراکتور واکنش نشان داده است که در ادامه می‌خوانید.

در همین گام اول از جام حذفی کنار رفتید و اکنون فقط یک جام باقی مانده است.

بازی سختی بود. قرعه جالبی بود و شایسته است که از آن واقعا به عنوان فینال یاد کنیم. تراکتور تیم پرمهره‌ای است که توانسته با جذب نفرات سابق پرسپولیس قدرتمند شود و در قواره قهرمانی قرار بگیرد. در این بازی هم در خانه خودشان و با حمایت هواداران شرایط بهتری داشتند. با این حال ما دو بار می‌توانستیم کار را تمام کنیم اما نشد و حتما قسمت نبود. به هواداران قول می‌دهم در کنار دیگر هم‌تیمی‌هایم و با حمایت صد درصدی آنها به بهترین شکل قهرمان لیگ شویم. بعضی اوقات یک تلنگر لازم است تا بدانیم باید با تمام مشکلات و موانع‌ بجنگیم و از توانی چند برابری استفاده کنیم تا مقابل آنها حق خودمان را بگیریم.

راستی در لحظه گل برخی اعتقاد داشتند خطا کردید و تو توانستی دروازه بیرانوند را باز کنی.

هیچ خطایی نبود و خوشبختانه یک تصمیم کاملا درست گرفته شد. هیچ برخوردی بین حسین (ابرقویی) و بیرانوند نبود و اگر خطایی هم می‌خواستند بگیرند باید خطای بیرو را می‌گرفتند.

و بعد از گل شادی معروفت را انجام دادی و باعث شدی تا بازیکنان حریف نسبت به آن گارد بگیرند.

اولا که هیچ کسی در هیچ کجای دنیا شادی گل را ممنوع نکرده است. این شادی هم به شکلی نیست که بخواهد علیه کسی باشد و دیگر بی‌سوادترین آدم‌ها هم می‌دانند که نوعی رقص محلی مربوط به شهرمان است. خدا را شکر البته در آن لحظه چشم‌ها برخلاف گوش‌ها مشکلی نداشت! وگرنه اگر قرار به تحریک باشد همه دیدند و شنیدند که بیش از ۳ ساعت از لحظه گرم کردن تا پایان بازی چه شعارهایی سر داده می‌شد. من مشکلی ندارم اما واقعا اینکه بخواهد کسی درباره آقا کریم (باقری) شعار بدهد واقعا نمی‌دانم باید چه بگویم. دوستانی هم که بابت شادی من ناراحت شدند، بهتر است آن لحظه که علیه آقا کریم شعار می‌دادند در صحنه حاضر می‌شدند. وگرنه شادی گل را هیچ کجای دنیا ممنوع نکرده‌اند و به هیچکسی هم ربطی ندارد. من پیراهنم را درآوردم که مستحق کارت بودم طبق قوانین و آن را هم گرفتم و بقیه‌اش به هیچکس ربطی نداشت و هیچ بی احترامی و تحریکی هم نبود.

در این بازی کاملا سرحال نشان دادی و بارها پا به توپ هم شدی و تا پشت محوطه جریمه حریف و در آن شرایط و جو جلو می‌آمدی.

به هر حال فوتبال یک بازی تیمی است. دیگر مدافعان آخر اینطور نیست که بچسند به ته محوطه جریمه‌شان و فقط داد و فریاد بکنند و دو تا هم سر بزنند. در فوتبال روز دنیا مدافعان هم باید جزیی از تاکتیک تیم باشند و من هم سعی کردم تیمم را در آن لحظات به جلو ببریم و اگر کاری از دستم برمی‌آید انجام بدهم. از اینکه ۹۰ دقیقه بچسبم به محوطه جریمه خودمان و ترسو بازی کنم، بدم می‌آید! احساس می‌کنم باید قدر تجربه و جوانی‌ام را بدانم و به تیمم هم در دفاع و هم حمله کمک کنم. خوشبختانه توانستم گل هم بزنم اما همانطور که گفتم قسمت نبود و دو بار فرصت برد بزرگ در تبریز و این بازی را از دست دادیم.

و ضربات پنالتی. پیش افتادید و تو هم اولین ضربه را گل کردی و دوباره همان شادی معروف که بعدا جنجالی هم شد.

خب اینکه بیرانوند دروازه‌بان پنالتی‌گیری است اصلا شکی نیست اما باید بخش بزرگی از آن را به جو سکوها مربوط بدانیم. این بازی هرکجای دیگر بود قطعا اینطور جلو نمی‌رفت. واقعا دم پیام نیازمند گرم که در آن شرایط جوی آنطور کار کرد و نشان داد چه کیفیت خفنی دارد. شما بروید ببینید وقتی یک دروازه‌بان خصوصا تحت فشار است چه اشتباهاتی می‌کند. اما پیام واقعا دست مریزاد دارد که در آن جو و با آن فشار یک تنه خودش یک تیم بود.

راستی تو به پنالتی دومی که زدی هم اعتراض داشتی و معتقد بودی بیرانوند جلو آمده و باید تکرار می‌شد.

فوتبال بر اساس قوانین است. خب قانون گذار یک چیزی را بررسی کرده که قانون را گذاشته. پای بیرانوند روی خط نبود و داور باید تکرار می‌داد. حالا چه می‌شود کرد و دیگر داور نگرفته است. آنجا هم بچه‌های خودمان بودند و با ۶-۷ پرسپولیسی بالاخره در پنالتی و در آن جو و استادیوم خودشان در پنالتی برنده شدند. این داستان اما ادامه دارد و انشاالله بازی برگشت و در لیگ.

درباره تکرار شادی گلت چیزی نگفتی!

خب گفتم که فقط یک شادی است و نه قصدی در آن است و نه موضوعی. هیچ کجای دنیا هم شادی گل ممنوع نیست.

اما این شادی گل تو توسط بازیکنان حریف به شکل عجیبی تکرار شد و شاید بتوان گفت موردتمسخر قرار گرفت.

یزله اصلا چیز عجیبی نیست و انشاالله باز هم برای پرسپولیس و در بازی‌های مهم‌تر هم گل می‌زنم و به عشق هواداران پرسپولیس و البته مردم عزیز جنوب یزله می‌زنم.

اما گفته می‌شود به واسطه اینکه شما قصد تحریک سکوها و طرفداران این تیم را داشتید این حرکت را کردید.

اصلا اینطور نیست. من نه سرم درد گرفت و نه کتم و نه کشاله‌ام و فقط رقص یزله که بارها آن را انجام داده بودم را انجام دادم. خب هر اثر خفنی یک کپی زشت هم دارد. حالا خودم اینبار که شجاع را دیدم به او یاد می‌دهم تا بهتر انجامش دهد. خب بازی مهمی بود و آنها دوست داشتند بعد از سال‌ها طعم برد مقابل تیم بزرگ پرسپولیس را بچشند. خدا را شکر همه چیز هم با آنها یار بود و از استادیوم و با تماشاگر شدن و خیلی چیزهای دیگر. اما بردن در ضربات پنالتی که آمار پیروزی محسوب نمی‌شود. چند روز است که پرسپولیس را نبرده‌اند؟

بیش از ۲ هزار و ۲۸۰ روز!

خب همین است دیگر. بردن تیم‌های بزرگ خیلی سخت است. حالا انشاالله در بازی برگشت این آمار افزایش هم پیدا می‌کند و آنجا در همان ۹۰ دقیقه کار را تمام می‌کنیم.