و سرانجام پایان من

دوشنبه ۲۳ دی / (۱۰:۳۷)

مرجع خبری پرسپولیس : مدیر عاملی پرسپولیس آخرین سمت داریوش خان ؟!

یکی از صندلی‌های راحتی میز مقابل ریاست را انتخاب کرد، خیلی آرام و با طمانینه نشست و چشمانش را بر روی چشمان رئیس فیکس کرد و هر از چند گاهی با لبخندهای ملایم، صحبت‌های او را تایید کرد. سی‌وشش دقیقه بعد از دفتر رئیس بیرون آمد و به اولین تماس تلفن همراهش که می‌دانست همان خبرنگاریست که قبل از جلسه درباره موضوع بحثش صحبت کرده بود، پاسخ داد و گفت:«تابحال در عمرم چنین جملات تحلیلی و دقیقی نشنیده بودم» این بازتاب اولین برخورد داریوش مصطفوی و محمد علی‌آبادی بود که در روزهای تعلیق اتفاق افتاد. همان جلسه‌ای که داریوش در آن به رئیس وعده داد که راه برون رفت از تعلیق فدراسیون فوتبال را به درستی می‌داند و می‌تواند روی «صفایی اینا» را کم کند. ماموریتی که گرچه با ناکامی او به پایان رسید. اما علی‌آبادی را وامدار مصطفوی کرد که در پایان این پروژه، شکست خورده مطلق بود.

ویژگی‌های مدیریتی

یک سال بعد محمد علی آبادی به برنامه ورزش و مردم آمد و درباره انتخاب افرادی چون داریوش مصطفوی جملاتی را بر زبان آورد که در حقیقت انتظارات علی‌آبادی از زیردستان را به تصویر می‌کشید: «ما احتیاج به مدیرانی داریم که وقتی گفتیم بروند، مصاحبه و جنجال نکنند. داریوش مصطفوی چنین مدیری است، صلاح فوتبال را می‌داند و وقتی بگوییم برود خیلی راحت می‌رود» رئیس چنین جملاتی را در توجیه آوردن داریوش مصطفوی به عنوان مدیرعامل پرسپولیس بر زبان آورد که کنارگذاشتن و استعفای اجباری حبیب کاشانی، حرف و حدیث‌های فراوانی را به وجود آورده بود. بازگشت داریوش خان بعد از انتخابش به عنوان دبیرکل «موقت» فدراسیون فوتبال در روزهای کمیته انتقالی و حضور در سمت مدیرعاملی باشگاه بزرگ پرسپولیس، آنهم بعد از قهرمانی فصل قبل در حقیقت نشان‌دهنده میزان اعتماد دوطرفه رئیس و مرئوس بود. با این حال، این انتخاب به مرور ناکارامدی خود را نشان داد. مصطفوی همواره چشم به رئیس سازمان داشت. کسی که با مشکلات بسیار سرانجام مقابل چاه مالی پرسپولیس کم آورد و دندان رفاقت را از بیخ کند!

تو قول داده بودی!

در مورد کنار رفتن داریوش مصطفوی شایعه‌های بسیاری به گوش می‌رسد، مهم‌ترین موضوع هم پیشنهاد پستی تازه به مدیرعامل سابق پرسپولیس است که البته هنوز اتفاق تازه‌ای نیفتاده است. البته این ماجرا شرطی ویژه دارد که البته داریوش کم‌و‌بیش به قول‌هایش عمل نکرد. او بعد از جدایی از پرسپولیس با وعده حضور در یک پست تازه به سکوت ترغیب شد، اما دلخوری بی‌حدوحصرش از هدایتی به اینجا رسید که مصاحبه‌هایی علیه رئیس هیات‌مدیره به زبان بیاورد. البته افشاگری مصطفوی مثل دوره قبلی نیست که هرچه توانست علیه تاج‌زاده و دولت خاتمی به زبان آورد. او در این روزها یکی به میخ و یکی به نعل می‌زند،

بعضی از مسائل پشت پرده را می‌گوید و از برخی هم فعلا چشم پوشی می‌کند، واقعا سخت است که بتواند جلوی خودش را بگیرد و حرفی نزند. این مصاحبه‌ها یعنی خلف وعده و البته کمرنگ شدن پستی که انتظار او را می‌کشید، داریوش همین‌طور از پست سفارشی‌اش فاصله می‌گیرد. همین چند روز پیش بود که علی کفاشیان در مصاحبه‌ای این جمله را به کار برد:«مصطفوی و فدراسیون؟ عمرا!» دیروز محمد آخوندی  حامی بزرگ مصطفوی در هیات‌مدیره هم سعی می‌کرد خودش را بی‌تفاوت نشان دهد:«من که چیزی نشنیدم. از این خبرها نیست و اصلا چنین موضوعی مطرح نبوده و ما پستی برای ایشان کنار نگذاشته بودیم». اینکه مدیریت پرسپولیس، آخرین پست داریوش خان بود یا نه، سوال بزرگی که پاسخ آن به عمر دولت نهم وابسته است. او که لابد کارکرد مناسبی در پرسپولیس نداشته (مگر علت برکناری او غیر از این است؟) شاید به واسطه‌ همان رفاقت دوباره در سمت تازه‌ای حضور پیدا کند. گرچه دلخوری عمیق او از کسانی که نهایتا پشتش نایستادند، تا آنجاست که … نه، راستش تا هیچ جا نیست. داریوش خان همیشه آماده آمدن است!